Kaspersky Lab last week detailed why the increasing market share of the Apple Mac means more malware on the platform. Eugene (Yevgeny) Kaspersky, co-founder and CEO of the security firm, has now gone further in statement made at the Infosecurity Europe 2012 conference.

“I think [Apple] are ten years behind Microsoft in terms of security,” Kaspersky told CBR. “For many years I’ve been saying that from a security point of view there is no big difference between Mac and Windows. It’s always been possible to develop Mac malware, but this one was a bit different. For example it was asking questions about being installed on the system and, using vulnerabilities, it was able to get to the user mode without any alarms.”

Kaspersky is of course referring to the Flashback malware that has infected hundreds of thousands of Macs. He then reiterated what his employees and many security researchers have been saying for years: Apple needs to step up its game.

“Apple is now entering the same world as Microsoft has been in for more than 10 years: updates, security patches and so on,” Kaspersky said. “We now expect to see more and more because cyber criminals learn from success and this was the first successful one. They will understand very soon that they have the same problems Microsoft had ten or 12 years ago. They will have to make changes in terms of the cycle of updates and so on and will be forced to invest more into their security audits for the software. That’s what Microsoft did in the past after so many incidents like Blaster and the more complicated worms that infected millions of computers in a short time. They had to do a lot of work to check the code to find mistakes and vulnerabilities. Now it’s time for Apple [to do that].”

Kaspersky, the privately-held company, produces antivirus and other computer security products. Excluding the energy sector, Kaspersky Lab is considered one of Russia’s few international business success stories. The company makes excellent security software and I have personally recommended some of its products a few times.

That being said, Kaspersky, both the man and his company, of course would benefit from a malware epidemic on the Mac. That’s important to keep in mind, while acknowledging that the numbers are indeed growing and the Mac security situation is getting worse. Just how bad it’s getting, and will get, is a matter of perspective.


Πηγή: http://www.zdnet.com/blog/security/kaspersky-apple-10-years-behind-microsoft-in-terms-of-security/11706

Σύμφωνα με το επιστημονικό περιοδικό Βritish Journal of Dermatology το Facebook και το ΡlayStation δημιουργούν παρενέργειες στα παιδιά, δηλαδή η συνεχής ενασχόληση με τα βιντεοπαιχνίδια μπορεί να προκαλέσει ακόμη και δερματικές παθήσεις.

Συγκεκριμένα Ελβετοί ερευνητές αναφέρονται για την νέα διαταραχή που ονομάζεται «ΡlayStation palmar hidradenitis», δηλαδή ιδραδενίτιδα της παλάμης οφειλόμενη στο ΡlayStation. Η διαταραχή αυτή μπορεί να δημιουργήσει επώδυνα έλκη στις παλάμες των χρηστών.

Όπως αναφέρουν οι γιατροί του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Γενεύης ένα 12χρονο κοριτσάκι εμφάνισε κόκκινους ρόζους στις παλάμες εξαιτίας της έκκρισης ιδρώτα από την πολύωρη χρήση παιχνιδοκονσόλας. Επιπλέον, και παράλληλα με την ανακοίνωση του παραπάνω συμβάντος, η έγκριτη ειδικός Βαρόνη Γκρίνφιλντ που έχει την έδρα της Συναπτικής Φαρμακολογίας στο Κολέγιο Λίνκολν της Οξφόρδης στη Βρετανία, παρουσίαζε την ομιλία της στη Βουλή των Λόρδων.

Στην ομιλία αυτή αναφερόταν στις αλλαγές στον εγκέφαλο των παιδιών που προκαλούν οι δικτυακοί τόποι κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, το Βebo και το Τwitter. Συγκεκριμένα η ειδικός αυτή δηλώνει πως το μέσο μυαλό του 21ου αιώνα κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα μυαλό που χαρακτηρίζεται από διάσπαση της προσοχής, επίδειξη εντυπωσιασμού, ανικανότητα του ατόμου να δείχνει συμπόνια και ασταθή αίσθηση της ταυτότητάς του.


Πηγή: http://www.ygeianews.gr/section/paidi/content/facebook-kai-playstation-prokaloun-problimata-sta-paidia

http://www.youtube.com/watch?v=WUJMR3BUm2s


Imagine being able to announce your intention to kill 900 million people.

Imagine devising a plan so cunning that people line up to be complicit in their own murders.

Imagine having the resources to put that plan into action and the power to publically share your intention without any fear of repercussions.

This is pure psychopathy.

Psychopathy is defined as “a personality disorder characterized by a pervasive pattern of disregard for the rights of others and the rules of society. Psychopaths have a total lack of empathy and remorse, and have very shallow emotions. They are generally regarded as callous, selfish, dishonest, arrogant, aggressive, impulsive, irresponsible, and hedonist.”

Bill Gates, the mega-rich founder of Microsoft, could be defined as a classic psychopath.

Following in the jackbooted steps of his father, William Gates Sr., Bill Gates has been a long-time proponent of population control. Gates Sr. has long-time ties to outspoken eugenicist David Rockefeller, as well as Planned Parenthood (which was founded by a member of the American Eugenics Society).

In 2010, Bill Gates spoke at a TED convention, where he stated, While reproductive health care and birth control can obviously steer the population downward, how would health care and vaccines DECREASE the population unless by design?

"The world today has 6.8 billion people... that's headed up to about 9 billion. Now if we do a really great job on new vaccines, health care, reproductive health services, we could lower that by perhaps 10 or 15 percent.”

This was a clear public announcement of Gates’ plan to kill off hundreds of millions of people.

And yet, this announcement of mass murder has resulted in no punishment.  No prison time has occurred, no criminal charges have been filed and no one is suing the pants off of the Gates family.

Gates has proclaimed this as “The Century of the Vaccination”, unrolling plans that 90% of the world be vaccinated. The Bill and Melinda Gates Foundation has “philanthropically” subjected hundreds of thousands of children in India to a polio vaccine that was banned in the United States because it caused the very disease it was purported to prevent.  Over 47,500 Indian children given this vaccine have since developed a polio-like paralysis.

If Gates can’t poison you directly via vaccines, he has developed a secondary plan, and this one has the added bonus of lining his already-stuffed pockets.  Under the benevolent cloak of promoting agricultural advancement, Gates has provided the farmers of the Third World with Monsanto seeds.

Gates has recently invested heavily in Monsanto, the GMO giant. Monsanto is responsible for the genetically engineered seeds with pesticides built right in.  The seeds can only be used one time and the food that results from the seeds is nutrionally inferior to unmodified seeds.  Despite (or perhaps because of) the lack of nutritional value and the inability to save seeds from one year to the next, Gates is gifting these toxic “terminator” seeds via the Bill and Melinda Gates Foundation. 

In effect, by giving these seeds away, Gates and Monsanto are like the drug dealers that give someone the first hit for free.  If the user wants to keep getting high, they’re going to have to buy the drugs after that first freebie.  The fact that these GMO seeds are self-terminating makes this the gift that keeps on giving, because as Third World farms convert to these self-terminating seeds, the farmers will have no choice but to continue using the Monsanto seeds – new seeds must be purchased every year, which puts Monsanto well on the road to creating a global agricultural monopoly. 

In Gates’ “annual letter” he outlines his plans under a humanitarian guise.  He mentions agricultural technology, vaccines for every child, and his plans to get others to give “gifts” to the Third World.

The depopulation plans of Bill Gates are chilling when they are presented to the world as “philanthropy” but it’s even more disturbing that Gates makes public statements about the reduction of population. 

He has clearly announced his plans….they are insidious. It’s infuriating to hear people say, “Oh, he didn’t mean it like that!”  He clearly did mean it “like that” because every move he makes is another step towards his stated goal of depopulation.

Part of the game for a psychopath is manipulation.  The challenge of convincing people to be complicit in their own deaths and enslavement is part of the entertainment.  The psychopath manipulates and deceives just to see if he can get away with it.  He is ruthless and utterly without conscience.

The only way to combat people like this is with information.  Expose the plan by sharing this information.  Let the world know about this evil NWO agenda of depopulation and control. 

The bottom line?

The Bill and Melinda Gates Foundation promotes mass murder, involuntary sterility and agricultural monopoly that will ultimately lead to control of the world’s food supply.

Announcing their intentions only makes the game more interesting for them.


Sources:

Untested vaccines causing new wave of polio-like paralysis across India

Bill Gates and Monsanto Team Up to Fight World Hunger

2012 Annual Letter from Bill Gates


Πηγή: http://daisyluther.blogspot.co.uk/2012/04/is-bill-gates-psychopath.html

Η κατάσταση είναι γνωστή εδώ και μήνες. Οι καταστροφικές πλημμύρες της Ταϋλάνδης είχαν ή έχουν  διακόψει τις εργασίες σε αρκετά εργοστάσια σκληρών δίσκων με αποτέλεσμα την σήμερον ημέρα, οι τιμές αυτών να έχουν πιάσει... κορυφή, με αύξηση του κόστους κτήσης που ξεπερνάει πολλές φορές το 150%!!!!

Έτσι, ένας ταπεινός δίσκος που προχτές κόστιζε €70, σήμερα μπορεί να κοστίζει παραπάνω από €170! Και όμως αυτό δεν είναι το χειρότερο στην κοροϊδία που υπόκειται σήμερα ο καταναλωτής...


Οι πλημμύρες αυτές καθ' εαυτές

Οι πλημμύρες είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό την εποχή των μουσώνων στην Ταϋλάνδη. Ξεκίνησαν από τα μέσα Ιούνη (δηλαδή πριν 7 ολόκληρους μήνες), και αν και δεν γνωρίζουμε ημερομηνίες (μόνο για ένα εργοστάσιο της WD που χτυπήθηκε τον Οκτώβρη και επανήλθε σε παραγωγή τον Νοέμβρη), μπορούμε να πούμε πως το φαινόμενο μπορεί να είναι υπαρκτό, αλλά πιθανώς όχι στον βαθμό που παρουσιάζεται!

Για όσους δε δεν πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας, θα τους υπενθυμίσουμε μια σχετικά πρόσφατη ιστορία, αυτή κάποιων κατασκευαστών μνήμης που επικαλέσθηκαν πριν κάποια χρόνια ζημιές από παρακείμενο σεισμό στα εργοστάσια τους, για να αυξήσουν κατακόρυφα τις τιμές στις μνήμες, με αποτέλεσμα να καταδικαστούν με μεγάλα πρόστιμα αργότερα.

Και πράγματι, όσο υπαρκτές και να είναι οι πλημμύρες, ας αναλογιστούμε πως:

• Τα εργοστάσια των μεγάλων κατασκευαστών δίσκων δεν είναι παραγκούπολες, ούτε φτιαγμένα από άχυρο, ούτε τοποθετημένα σε τρύπες.

• Στην Ταϋλάνδη παράγεται το 25% των δίσκων παγκοσμίως. Όχι το 100%, όχι το 50%, το ένα τέταρτο κύριοι, της παγκόσμιας παραγωγής!

• Πώς είναι δυνατόν τα ασφάλιστρα που αποδίδονται από την καταστροφή π.χ. στην WD να είναι το 1/5 με 1/6 της "εκτιμώμενης" καταστροφής;

Μπορούμε να κατανοήσουμε πως ακόμη και ένα εργοστάσιο να μπορεί να λειτουργήσει, καταστροφές σε υποδομές ή τρίτους συνεργάτες να το κρατάνε πίσω, αλλά μήπως τελικά όλα αυτά είναι δικαιολογίες και υπερβολές γιατί αυτή η πλημμύρα βολεύει φοβερά κάποιους;


Η τροφική αλυσίδα: Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό

Μετά τις πλημμύρες, οι μεγάλοι κατασκευαστές αρχικά προειδοποίησαν για πιθανά προβλήματα στην διαθεσιμότητα δίσκων. Κανείς δεν τους πήρε στα σοβαρά, ένα φαινόμενο που περιγράφονταν αργότερα από κάποιους αναλυτές κάπως έτσι: "Όταν έγινε το Τσουνάμι στην Ιαπωνία, όλοι αντιδράσαμε υπερβολικά, οπότε με την πλημμύρα στην Ταϋλάνδη, μάλλον συνέβη το ανάποδο, και κανείς δεν αντέδρασε -αν και θα έπρεπε".

Η συνέχεια λοιπόν ήταν πιο δραματική, με συνεχείς ενημερώσεις για μια τραγική κατάσταση στην Ταϋλάνδη, για ελλείψεις μακροπρόθεσμες σε δίσκους, με σενάρια καταστροφής κ.λπ. Επαναλαμβάνω: Η Ταϋλάνδη κατέχει μόλις το 25% της παγκόσμιας παραγωγής δίσκων ενώ πραγματική ενημέρωση για το τί συμβαίνει υπάρχει (ή τουλάχιστον έχουμε βρει εμείς) για εργοστάσια της Western Digital!

Έτσι λοιπόν, η αγορά πληροφορικής άρχισε μεθοδευμένα να σπρώχνεται προς τον πανικό. Και εδώ υπάρχει το δεύτερο μεγάλο κομμάτι υποψίας:

Οι κατασκευαστές ενημέρωσαν πως θα παρέδιδαν χωρίς προβλήματα τα μεγάλα συμβόλαια και τις σταθερές τους προ-παραγγελίες στους μεγάλους κατασκευαστές-συνεργάτες τους, αφήνοντας να εννοηθεί πως οι υπόλοιποι θα πλήρωναν με κάποιο τρόπο την νύφη. Και όντως, π.χ. οι τιμές σε laptops των μαζικών κατασκευαστών δεν έχουν ανέβει! Το πρώτο "στρώμα" συνεργατών λοιπόν, δεν επηρεάστηκε ποσώς.

Το δεύτερο στρώμα, δηλαδή οι μεγάλοι εισαγωγείς εδώ και εκεί, επηρεάστηκαν σε ένα βαθμό, μικρό ή μεγάλο εξαρτώμενοι από την σχέση τους με τους κατασκευαστές δίσκων. Εκεί που όλοι πιέστηκαν δεν ήταν άλλοι από την τελευταία τρύπα του ζουρνά - τα καταστήματα λιανικής (και μαζί τους οι καταναλωτές), που πλήρωσαν το μάρμαρο της "καταστροφής", είτε γιατί οι κατασκευαστές δίσκων τιμολογούσαν πολύ πιο ακριβά στα κανάλια λιανικής, είτε γιατί οι εισαγωγείς προτίμησαν πρώτα να καλύψουν τις δικές τους ανάγκες (συναρμολογούμενα PCs) και μετά να πουλήσουν δίσκους στον υπόλοιπο λαό!!!


Προβλέψεις

Και πάμε στο επόμενο μεγάλο ερώτημα, τον χρόνο ανάκαμψης και εξομάλυνσης της κατάστασης. Αρχικά διαβάσαμε αναλυτές να αναφέρουν πως πλήρη ανάκαμψη θα είχαμε ως τα μέσα του 2012. Κάποιοι από αυτούς είναι αισιόδοξοι, π.χ. το IHS προβλέπει πως η ενίσχυση της παραγωγής σε εργοστάσια εκτός Ταϋλάνδης θα δημιουργήσει το πρώτο τετράμηνο του 2012 υπερπροσφορά και κάθετη πτώση τιμών. Άλλοι αναλυτές πάλι προβλέπουν πως όλο το 2012 θα υπάρχει πρόβλημα και ανωμαλία στην αγορά! Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πόσα από τα γραφόμενα αυτά είναι πραγματικά. Μπορούμε σίγουρα όμως να νιώθουμε υποψιασμένοι και απορημένοι...


The Intel incident

Καθώς οι σκληροί δίσκοι αποτελούν ένα αναπόσπαστο κομμάτι των περισσότερων σημερινών υπολογιστών, η αύξηση των τιμών και η έλλειψη τους, προκαλεί προβλήματα σε όλη την βιομηχανία, ή τουλάχιστον αυτό υποστήριξε η Intel σε press conference του CEO της, αναφέροντας πως οι επενδυτές θα πρέπει να αναμένουν πτώση στις προβλέψεις κερδοφορίας της εταιρείας. Τόσο η AMD όσο και η NVidia πάντως δεν δείχνουν να συμφωνούν, με την πρώτη ειδικά να διαψεύδει αντίστοιχη πρόβλεψη μέσω τους δικού της CEO. Μήπως για κάποιους η κατάσταση αυτή βόλεψε ως δεκανίκι για να δικαιολογηθεί η δική τους πτώση μεριδίου στην αγορά;


Μπορούν οι πλημμύρες να αποτελέσουν τη απαρχή την παντοκρατορίας των Solid State Drives;

Η αλήθεια είναι πως οι τιμές των SSDs είναι πλέον πολύ κοντά στο να χαρακτηριστούν υποφερτές. Ή τουλάχιστον έτσι δείχνουν σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν, αφού τα 128 GB ενός "γρήγορου" SSD κοστίζουν σήμερα όσο ένας δίσκος 1,5 - 2 TB. Φυσικά υπάρχουν αγορές όπου τα SSD έχουν μεγαλύτερη διείσδυση, όπως τα φορητά μηχανήματα, όπου ζητούμενο δεν είναι η χωρητικότητα αλλά η υψηλή απόδοση.

Μπορεί σήμερα να μην δείχνουν τα SSDs ικανά να αναπληρώσουν το κενό στην αγορά των σκληρών δίσκων, αλλά σίγουρα αυτή τη στιγμή κερδίζουν έδαφος, και όσο οι τιμές των σκληρών δίσκων παραμένουν υψηλές, τόσο δίνουν χρόνο στην αγορά στο να μπει στον πειρασμό να δοκιμάσει την νέα τεχνολογία..


Το κερασάκι στην τούρτα: Δεκεμβριανές μειώσεις εγγυήσεων σε Western Digital και Seagate

Και σαν να μην έφταναν όλα τα στραβά και ανάποδα που ταλαιπωρούν τον καημένο χρήστη, ξαφνικά η WD ρίχνει τις εγγυήσεις σε όλο το εύρος των προϊόντων της, ενώ (ύποπτα) αμέσως ακολούθησε και η Seagate, με τραγικές μειώσεις εγγύησης σε πολλά (πρώην) φθηνά μοντέλα - μειώσεις από 3 χρόνια σε 1 χρόνο, αρχής γενομένης της 30ης Δεκεμβρίου! Δεν θα σταθώ στο ότι η κίνηση αυτή των δύο εταιρειών έχει μυρωδιά lobbying -ελπίζω μόνο το θέμα να μην περάσει στα ψιλά. Εκείνο που με λυπεί είναι πως σε μια εποχή που ο καταναλωτής θα πρέπει να πληρώσει διπλάσια και βάλε για το ίδιο προϊόν, η κατασκευάστρια εταιρεία του, ρίχνει την χαριστική βολή  μειώνοντας την εγγύηση αυτού, δηλαδή πληρώνουμε περισσότερα για να έχουμε λιγότερα!


Επίλογος

Προσωπικά θεωρώ πως η όλη κατάσταση αποτελεί 100% υπαιτιότητα των δύο μεγάλων κατασκευαστών δίσκων, Seagate και WD, γιατί είτε άθελα είτε ηθελημένα, αυτοί δημιούργησαν τόσο την έλλειψη λόγω διαχείρισης εργοστασίων, όσο και γιατί έσπειραν έναν πανικό που πλέον είναι δύσκολο να ελεγχθεί. Επιπρόσθετα δείχνουν να μην έχουν καμία ευαισθησία για τον τελικό καταναλωτή, μειώνοντας συντονισμένα σε μια τόσο δύσκολη εποχή τις εγγυήσεις των προϊόντων τους.

Το ότι οι μαγνητικοί δίσκοι και κατ' επέκταση οι κατασκευαστές τους, αποτελούν τον επόμενο δεινόσαυρο της πληροφορικής, το γνωρίζουμε όλοι. Αν όμως συνεχίσουν να δημιουργούν πρόβλημα στην αγορά με τον τρόπο που λειτουργούν, τότε ο μετεωρίτης που θα τις αφανίσει δια παντός, ίσως δεν αργήσει τόσο πολύ να πέσει -αν δεν έχει πέσει ήδη...


Πηγή: http://oem.gr/main/index.php/apothikeutika-mesa/4627-plimires-tis-taylandis-plimirizoun-me-aplistia-tin-agora-skliron-diskon

http://deaddrops.com

"Μερικές φορές όταν πας να κάνεις μία καινοτομία, θα κάνεις λάθη. Είναι καλύτερο να τα αναγνωρίσεις και να τα παραδεχθείς γρήγορα, και να προχωρήσεις στην βελτίωση των άλλων καινοτομιών σου."

"Το να είσαι ο πλουσιότερος άνθρωπος στο νεκροταφείο δεν έχει σημασία για μένα... Το να πηγαίνεις για ύπνο το βράδυ λέγοντας ότι έχω κάνει κάτι υπέροχο... αυτό είναι που με νοιάζει."

“Να έχεις κριτήριο σου πάντα την ποιότητα. Μερικοί άνθρωποι δεν έχουν συνηθίσει να βρίσκονται σε ένα περιβάλλον όπου η τελειότητα είναι το αναμενόμενο."

"Άξιζα πάνω από 1.000.000 δολάρια, όταν ήμουν 23, και πάνω από 10.000.000 δολάρια, όταν ήμουν 24, και πάνω από 100.000.000 δολάρια, όταν ήμουν 25, και αυτό δεν ήταν κάτι το σημαντικό για μένα γιατί ποτέ δεν το έκανα για τα χρήματα."

"Δυστυχώς, οι άνθρωποι δεν επαναστατούν εναντίον της Microsoft. Δεν ξέρουν κάτι καλύτερο."

"Ο Bill Gates θα ήταν πιο ανοιχτόμυαλος αν είχε πάρει ουσίες ή είχε πάει πάει σε ένα άσραμ όταν ήταν νεότερος."

"Το μόνο πρόβλημα με τη Microsoft είναι ότι δεν έχουν καθόλου γούστο. Ούτε καν λίγο. Δεν σκέφτονται πρωτότυπες ιδέες, και δεν βάζουν κουλτούρα στα προϊόντα τους."

"Η δουλειά μου δεν είναι εύκολη για τους ανθρώπους. Η δουλειά μου είναι να τους κάνω καλύτερους."

"Κάναμε τα κουμπιά πάνω στην οθόνη φαίνονται τόσο ομορφα που θα θελήσετε να τα γλείψετε."

"Click. Boom. Amazing!"

"Δεν μπορείτε να ρωτήσετε τους πελάτες τι θέλουν και στη συνέχεια να το φτιάξετε και να τους το δώσετε. Από τη στιγμή που θα γίνει αυτό, αμέσως θα θελήσουν κάτι νέο."

"Το Design δεν είναι μόνο το πως δείχνει ένα προϊόν. To Design είναι το πώς λειτουργεί."

"Γιατί να πας στο ναυτικό αν μπορείς να γίνεις πειρατής;"

"Πολλές εταιρείες έχουν επιλέξει να συρρικνωθούν, και ίσως αυτό να ήταν το σωστό για αυτές. Εμείς επιλέξαμε ένα διαφορετικό μονοπάτι. Η πεποίθησή μας είναι ότι, αν συνεχίσουμε να κυκλοφορούμε καλά προϊόντα τότε οι πελάτες, θα συνεχίσουν να ανοίγουν τα πορτοφόλια τους."

"Η καινοτομία ξεχωρίζει τον ηγέτη από τον οπαδό."

"Μερικοί άνθρωποι λένε, “Ω, Θεέ μου, αν o Steve Jobs πεθάνει τότε σίγουρα η Apple θα έχει πρόβλημα." Νομίζω πως αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα γιατί η Apple έχει πραγματικά ικανούς ανθρώπους."

"Η δουλειά μου είναι να κάνω την εκτελεστική ομάδα της εταιρίας αρκετά καλή για να πετύχουν και μόνοι τους."

"Όταν έχω μια καλή ιδέα, μέρος της δουλειάς μου είναι να δω τι σκέφτονται οι άλλοι, να κάνω τους ανθρώπους να μιλούν για αυτή, να διαφωνήσω με αυτούς γι 'αυτή, να πάρω γνώμες από ένα σύνολο διαφορετικών ανθρώπων για να δω και άλλες απόψεις και οπτικές γωνίες - καλό θα είναι να εξερευνούμε τα πράγματα."

"Οι άνθρωποι πιστεύουν οτι το να εστιάζεις σε κάτι σημαίνει να λες ναι σε αυτό που έχεις επικεντρωθεί. Αλλά στην πραγματικότητα είναι να λες όχι σε όλες τις άλλες καλές ιδέες που υπάρχουν. Πρέπει να επιλέγεις πάντα προσεκτικά."

"Δεν έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε τόσα πολλά πράγματα, και κάθε ένα από αυτά θα πρέπει να είναι πραγματικά εξαιρετικό. Επειδή αυτή είναι η ζωή μας."

"Η ζωή είναι σύντομη, και μετά πεθαίνεις, το ξέρεις; Και όλοι έχουμε επιλέξει να το κάνουμε αυτό με τη ζωή μας. Γι' αυτό καλύτερα να είναι πάρα πολύ καλό και να το αξίζει."

"Σχεδόν τα πάντα - όλες οι προσδοκίες, η περηφάνια, ο φόβο της αμηχανίας ή η της αποτυχίας - αυτά τα πράγματα απλά εξαφανίζονται μπροστά στην ιδέα του θανάτου, αφήνοντας μόνο ό, τι είναι πραγματικά σημαντικό. Το να θυμάσαι ότι μία μέρα θα πεθάνεις είναι ο καλύτερος τρόπος που ξέρω για να αποφύγεις την παγίδα της σκέψης οτι έχεις κάτι να χάσεις. Είσαι ήδη γυμνός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην ακολουθείς την καρδιά σου."

"Στην υγειά των τρελών, των ανταρτών, των ταραξιών, και όλων αυτών που που βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά και δεν συμπαθούν τους κανόνες... Μπορείτε να αναφέρετε τα λόγια τους, να διαφωνείτε μαζί τους, να τους δοξάζετε ή να τους δυσφημείτε, αλλά το μόνο πράγμα που δεν μπορείτε να κάνετε είναι να τους αγνοήσετε γιατί αλλάζουν τα πράγματα... Πηγαίνουν τους ανθρώπους μπροστά και ενώ κάποιοι μπορεί να τους βλέπουν ως τρελούς, εμείς βλέπουμε την ιδιοφυΐα τους, γιατί αυτοί που είναι αρκετά τρελοί για να πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, είναι αυτοί που τελικά το κάνουν."

"Είμαι ο μόνος που ξέρω ότι έχει χάσει 250.000.000 δολάρια μέσα σε ένα χρόνο.... Είναι κάτι που σου φτιάχνει χαρακτήρα."

"Είμαι τόσο περήφανος για ό,τι δεν κάνουμε όπως είμαι και για ό,τι κάνουμε."

"Πάντα ήθελα να έχω και να ελέγχω την κύρια τεχνολογία σε ό, τι κάνουμε."

"Πρέπει να πεις όχι σε 1.000 πράγματα και ιδέες για να βεβαιωθείς ότι δεν παίρνεις το λάθος δρόμο.”

"Είναι πραγματικά δύσκολο σχεδιάζεις προϊόντα ρωτώντας Focus Groups Πολλές φορές, οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι θέλουν μέχρι να τους το δείξεις."

"Είμαι πεπεισμένος ότι αυτό που ξεχωρίζει τους επιτυχημένους επιχειρηματίες από τους αποτυχημένους είναι η επιμονή."

"Είναι σπάνιο να βλέπεις έναν καλλιτέχνη στα 30 του ή στα 40 του να είναι σε θέση να κάνει κάτι πραγματικά σημαντικό."

"Αισθάνομαι σαν κάποιος να με χτύπησε στο στομάχι. Είμαι μόλις 30 χρονών και θέλω να μπορέσω να συνεχίσω να δημιουργώ πράγματα. Ξέρω ότι έχω τουλάχιστον ένα ακόμη μεγάλο υπολογιστή στο μυαλό μου και η Apple δεν πρόκειται να μου δώσει την ευκαιρία να το κάνω πραγματικότητα."

"Δεν το βλέπω στην αρχή όμως αποδείχθηκε ότι η απόλυσή μου από την Apple ήταν το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να μου έχει συμβεί ποτέ. Η βαρύτητα της επιτυχίας αντικαταστάθηκε από την ελαφρότητα του να είσαι και πάλι αρχάριος, λιγότερο σίγουρος για οτιδήποτε. Ήταν μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου."

"Θες να περάσεις το υπόλοιπο της ζωής σου πουλώντας ζαχαρόνερο ή θέλεις μια ευκαιρία για να αλλάξεις τον κόσμο;"

"Το φάρμακο για την Apple δεν είναι μείωση του κόστους. Το φάρμακο για την Apple είναι να βγει από τη δύσκολη θέση καινοτομώντας."

Η Apple έχει εκπληκτικές δυνατότητες αλλά πιστεύω οτι, αν δεν προσέξουμε, η εταιρία μπορεί και να... να... - ψάχνω την λέξη -, να πεθάνει...!”

Όπως κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, η IBΜ ανακοίνωσε τα «Επόμενα 5 σε 5», μια λίστα με πέντε τεχνολογικές επαναστάσεις για την επόμενη πενταετία. Φέτος προβλέπει για παράδειγμα την κατάργηση του πληκτρολογίου, αφού σύντομα θα μπορούμε να χειριζόμαστε τους υπολογιστές με τη σκέψη.

Οι προβλέψεις της IBM αφορούν βέβαια ερευνητικούς τομείς στους οποίους δραστηριοποιείται η τεχνολογία, οπότε οι προβλέψεις δεν μπορεί να θεωρηθούν αμερόληπτες. Δεδομένου όμως ότι η ΙΒΜ πρωτοπορεί όχι μόνο στην πληροφορική αλλά και σε άλλους τομείς όπως η νανοτεχνολογία και βιοπληροφορική, οι εκτιμήσεις της δεν είναι άνευ σημασίας.

Ενέργεια από το λαό: Η IBM εκτιμά ότι η πρόοδος στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα επιτρέψει την αξιοποίηση της κινητικής ενέργειας από το περπάτημα και γενικά από οποιοδήποτε είδους κίνησης: συσκευές κινητικής ενέργειας στις σόλες των παπουτσιών θα φορτίζουν το κινητό εν κινήσει, ενώ σε μεγαλύτερη κλίμακα οι έρευνες της IBM στην Ιρλανδία θα διευκολύνουν την αξιοποίηση της κυματικής ενέργειας στους ωκεανούς.

Ο κωδικός είσαι εσύ: Η απομνημόνευση των κωδικών πρόσβασης θα γίνει πονοκέφαλος του παρελθόντος με την ευρεία εφαρμογή της «πολυπαραγοντικής βιομετρίας»: Τα ATM θα αναγνωρίζουν τον πελάτη σαρώνοντας την ίριδά του ή αναλύοντας τη φωνή του. «Η μοναδική βιολογική σας ταυτότητα θα είναι ο μόνος κωδικός που χρειάζεστε καθώς η πολυπαραγοντική βιομετρία συγκεντρώνει τα βιολογικά σας χαρακτηριστικά σε πραγματικό χρόνο για να αποτρέψει την πλαστοπροσωπία» εκτιμά η αμερικανική εταιρεία.

Με τη δύναμη της σκέψης: Οι τεχνολογίες χειρισμού υπολογιστών με νοητικές εντολές θα αξιοποιηθούν πρακτικά νωρίτερα από ό,τι νομίζουμε, υπόσχεται η IBM. Σε πειραματικό επίπεδο, συστήματα ηλεκτροεγκεφαλογραφίας που αναλύουν τα μοτίβα της εγκεφαλικής δραστηριότητας ήδη δοκιμάζονται για το χειρισμό υπολογιστών από άτομα με κινητικά προβλήματα. Μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, λέει η IBM, το μόνο που θα χρειάζεται να κάνουμε για να καλέσουμε κάποιον από το κινητό τηλέφωνο θα είναι να σκεφτούμε το όνομά του. Ανάλογες επαναστάσεις αναμένονται στο χώρο της ψυχαγωγίας, η οποία συνδέεται πλέον απευθείας στον εγκέφαλο.

Γέφυρα στο ψηφιακό χάσμα: Η απόσταση που χωρίζει τους έχοντες και τους μη έχοντες στον κόσμο της τεχνολογίας επιτέλους θα μικρύνει: βασικό ρόλο θα παίξουν τα κινητά τηλέφωνα, των οποίων η διείσδυση σε παγκόσμιο επίπεδο προβλέπεται να φτάσει το 80%. Οι φτωχοί αγρότες θα μπορούν έτσι να παρακολουθούν τις μετεωρολογικές προβλέψεις και να ζητούν τις συμβουλές γιατρού από την άνεση του σπιτιού τους.

Το τέλος του spam: Τα άσχετα, ανεπιθύμητα διαφημιστικά μηνύματα θα πάψουν να υπάρχουν, αφού κάθε διαφήμιση θα είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μας. Λογισμικό ανάλυσης των προτιμήσεων και των συνηθειών μας θα φροντίζει ώστε οι πληροφορίες που μας σερβίρονται να είναι πάντα ελκυστικές και ενδιαφέρουσες. Γνωρίζοντας τα γούστα και τις ανειλημμένες υποχρεώσεις μας, για παράδειγμα, ο υπολογιστής θα μπορεί ακόμα και να παραγγέλνει εισιτήρια για τις συναυλίες των αγαπημένων μας συγκροτημάτων αν γνωρίζει ότι θα είμαστε ελεύθεροι εκείνο το βράδυ. Ό,τι καλύτερο μετά τη δική μας, προσωπική γραμματέα.


Πηγή: http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231142760

Στην Ελβετία, ένας στους τρεις, κατεβάζει «πειρατικά» μουσική, ταινίες και παιχνίδια από το Ίντερνετ. Εκεί, το κατέβασμα για προσωπική χρήση ήταν, αλλά και θα παραμείνει, νόμιμο, αφού τελικά, δημιουργοί και κάτοχοι πνευματικών δικαιωμάτων όχι μόνο δεν χάνουν, αλλά κερδίζουν από την πειρατεία, λέει πεντακάθαρα η ελβετική κυβέρνηση.

Με τις κασέτες μουσικής και τις βιντεοκασέτες τα αντίγραφα ήταν εξαιρετικά, δεν είχαν όμως εγγενή μηχανισμό αναδιανομής. Με το Ίντερνετ αυτό άλλαξε.

Το πρόβλημα της κατάχρησης των νέων μέσων εγγραφής/επανεγγραφής επαναλαμβάνεται, αναφέρεται στην σχετική  μελέτη. Όμως, αυτό είναι το τίμημα της προόδου. Νικητές θα βγουν αυτοί που θα αξιοποιήσουν το νέο μέσο -το Ίντερνετ- προς όφελός τους. Χαμένοι, όσοι επιμείνουν στο παλιό επιχειρηματικό μοντέλο.

Η ελβετική μελέτη επιμένει ότι η βιομηχανία του θεάματος δεν χάνει κατ' ανάγκη από την πειρατεία. Στην Ελβετία, το ένα τρίτο των Ελβετών άνω των 15 ετών κατεβάζει πειρατική μουσική, ταινίες και παιχνίδια από το Ίντερνετ. Όμως, δεν ξοδεύουν λιγότερα για ψυχαγωγία, καθώς το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο διακρίνει ότι το μερίδιο του προϋπολογισμού που διαθέτουν γιαψυχαγωγίαοι καταναλωτές παραμένει σταθερό. Το downloading είναι «συμπληρωματικό»: πηγαίνουν σε συναυλίες, αγοράζουν περισσότερα παιχνίδια και στην μουσική, λιγότερο γνωστά συγκροτήματα κερδίζουν αφού η πειρατεία προβάλλει τη δουλειά τους (sampling).

Το  Ομοσπονδιακό Συμβούλιο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «Είναι κυρίως, οι ξένες εταιρείες παραγωγής που υποφέρουν από αυτά τα νέα πρότυπα κατανάλωσης και πρέπει να προσαρμοστούν.» «Οι φόβοι ότι οι αλλαγές αυτές έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ελβετική πολιτισμική δραστηριότητα είναι αβάσιμοι. Επομένως, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει ανάγκη να αναλάβει νομοθετική δράση».

Διαβάστε μια μετάφραση της έκθεσης του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, όπου αναφέρεται ότι το κατέβασμα από το Διαδίκτυο για ιδιωτική χρήση επιτρέπεται σε Ελβετία και Ολλανδία, ανεξάρτητα από το αν είναι νόμιμο ή παράνομο, παρά το γεγονός ότι προϋποθέτει την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη.

Επίσης, η ελβετική κυβέρνηση χαρακτηρίζει εξαιρετικά υψηλό το κόστος της πολιτικής ενάντια στην πειρατεία. Για παράδειγμα, πολύ υψηλό θεωρείται το κόστος της πολιτικής «των τριών χτυπημάτων» στην Γαλλία, όπου το 2011 η Γαλλία ξόδεψε 12 εκατομμύρια για εφαρμόσει την πολιτική πάταξης της πειρατείας (Hadopi). Μάλιστα, αμφισβητεί τη νομιμότητά του, αφού η πρόσβαση στο Ίντερνετ θεωρείται πλέον ανθρώπινο δικαίωμα, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη (στη Γαλλία, διακόπτεται η πρόσβαση στο Ίντερνετ όσων επιμένουν να κατεβάζουν μετά από τρεις προειδοποιήσεις ειδικής επιτροπής που συστάθηκε για να επιθεωρεί το Διαδίκτυο).

Ακόμα, η Ελβετία απορρίπτει άλλα μέτρα, όπως το φιλτράρισμα ή το μπλοκάρισμα της πρόσβασης καθώς θεωρεί ότι βλάπτουν την ελευθερία του λόγου και παραβιάζουν τη νομοθεσία περί ιδιωτικότητας. Εξάλλου, ακόμα κι αν υλοποιούνταν, υπάρχουν πολλοί τρόποι να παρακαμφθούν, αναφέρει η ελβετική μελέτη.

Εκτός από το κατέβασμα, οι Ελβετοί δηλώνουν ότι είναι πρακτικά αδύνατο να κυνηγήσουν αυτούς που ανεβάζουν το υλικό. Το 2010 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν επιτρέπεται να καταγράφεται η διεύθυνση IP και ως εκ τούτου δεν είναι εφικτό να συγκεντρωθούν αποδείξεις για την παραβίαση.


Πηγή: http://tech.in.gr/news/article/?aid=1231140471

Why do we love Apple products? Because Apple makes products they want to use.

This quote from Steve Jobs in 1997 says it all (it's from 30 minutes into the video, below - though, it's worth watching the whole thing):

"I think every good product that I’ve ever seen in this industry and pretty much anywhere, is because a group of people care deeply about making something wonderful that they and their friends wanted. You know? They want to use it themselves. And that’s how the Apple I came about, that’s how the Apple II came about, that’s how the Macintosh came about. That’s how almost everything I know that’s good has come about. It didn’t come about because people were trembling in a corner worried about some big company stomping on them. Because if the big company made the product that was right, then most of these things wouldn’t have happened. If Woz and I could have went out and plunked down 2000 bucks and bought an Apple II, why would we have built one? We weren’t trying to start a company; we were trying to get a computer."

Right after that, Jobs also made the excellent point that:

"It’s incredibly stupid for Apple to get into a position where for Apple to win, Microsoft has to lose. That’s really dumb. ... Apple can win without having Microsoft lose."

And, that has, in fact happened.


Πηγή: http://www.esquiremac.com/blarg/2011/10/6/why-we-love-apple-products.html

What I Hate About The Mac

1) USB Devices Always Wake the Computer - If my computer is sleeping, and I unplug my iPod to go out, why does my computer wake up? Why, why, why? Same if I’m unplugging my display/USB hub to use my computer as a laptop. The computer should NOT wake up.

2) USB Drives Can’t Simply Be Unplugged - In a similar vein to the first one, I should be able to yank out my USB drive and go. Why do I have to eject the drive first? I don’t on Windows…

3) No Cut and Paste in the Finder - Before I start, I understand the motivation for utilizing drag and drop. And for the most part, I love using drag an drop. But when I’m moving a file from one folder nested in Adam/Documents/Important/Files/Taxes/NotReallyTaxes/Games/MoveThis.file all the way to Adam/Movies/Films/A-F/Crappy Movies/ThisFileWas.moved, Drag and Drop isn’t the best option. Even if it isn’t called cut and paste (I’m aware of the problem with the name scheme), call it “Sticky Move” or “Smart Move” or something. Just include it.

4) No Universal Uninstaller - I love that applications in OS X are for the most part self contained. You can drag to a folder to install, and uninstall by dragging to trash. But for applications like Adobe Photoshop CS3, or Apple’s own Final Cut Studio, they are not self contained and to properly uninstall, one needs to resort to third party apps like AppDelete and AppZapper. Windows has an uninstaller (albeit a hit or miss one) built in. Why can’t OS X? It wouldn’t be used that much, but when it is needed, it would be invaluable.

5) Empty Trash is Severely Crippled - If I drop a file into the trash that an application is using, the trash won’t empty. It will throw up a message saying that “Trash cannot empty because such and such is in use.” This is all fine and well, unless, as I find happens much too often, none of your open applications seem to be using it. I have quit all my apps too many times to count only to find that the file was still “in use.” Is it too much to ask for OS X to at least tell me what process is using it? Then I could kill it with Activity Monitor.


What I Love About Windows

1) Ability To Install Almost Any Software - What’s the oldest software you can run natively on a new Mac? About three years. What’s the oldest software you can run natively on Windows? Way over 10 years. I had an OS9 version of Photoshop Elements. Ran in Classic on my Power PC Mac, Didn’t run at all on my Intel Mac. The Windows version (bundled on the same CD) Ran like a charm on Windows XP.

2) Maximize Done Right - I know that the green button in OS X isn’t technically a Maximize button, but I don’t know what it is. In iTunes and Calculator, its a mode switcher. In Safari, it’s a resizer. In iPhoto, iMovie, Aperture, and Firefox, it’s a maximizer. In Windows, it has, does, and always will expand the window to full screen. I understand why maximization isn’t practical in todays world of huge screens, but neither is a multi purpose vague button marked with a plus that may, in fact, make the window smaller.

3) Access to the Innards - Quick and Easy. I can delete any System File without being told I don’t have privileges even though I’m the freakin’ administrator. Great for tinkerers.

4) Easy Force Quit - By and large, it takes three clicks of “Force Quit” in OS X to actually make it force quit. In Windows, as long as you can get the Task Manager up, you can quit anything. It’s as easy as Ctrl-Alt-Del.

5) Settings are Remembered - OS X, If I leave my Finder window in the corner, I want it to stay in the corner. Windows knows this, you can learn too. Thanks.


Πηγή: http://www.appletell.com/technologytell/article/ten-things-i-hate-about-my-mac-and-love-about-windows/

The “CEO of the Decade” is no longer CEO.

After the initial shock, a general impulse seems to have seized commenters, which is to reassure everyone that everything will be OK.

“Apple will do amazingly well without Steve Jobs,” says Slate’s Farhad Manjoo.

PC World‘s Tony Bradley says we shouldn’t panic, because “Apple Is Still Apple.”

“Apple will continue to shine without Jobs at the helm,” says Seeking Alpha‘s Carl Howe.

Why? Because Apple “is more than Steve Jobs,” according to Christina Rexrode of the Associated Press.

All these headlines are technically true, but add up to wishful thinking that masks the larger truth. Yes, Apple is more than Steve Jobs.” But Apple without Steve Jobs is less than Apple with him. A lot less.


Why Steve Jobs was the Greatest CEO Ever

Some CEOs are born great, some achieve greatness and some have greatness thrust upon them.

In Jobs’ case, all three are true.

Jobs’ entire life was a “perfect storm” of elements for the man to lead Apple and make it the company it has become. Jobs was born at exactly the right time in exactly the right place with exactly the right personality to become the ultimate consumer electronics visionary.

Jobs was born with a personality containing equal parts perfectionism, narcissism, impatience and a quality you might call extremism.

Above all, Jobs was born with the DNA of a writer. (It’s not a coincidence that both his biological sister and daughter are successful writers.)

Writer DNA predisposes the victim to gravitate to the larger issue, whenever confronting particulars, to larger truths when confronting facts. For example, Jobs never viewed Apple as a company that makes computers and consumer electronics gadgets. To him, Apple makes culture accelerators. It manufactures human experience. Apple doesn’t “succeed in the marketplace.” It “changes the world.”

Critics always slam Jobs as “merely a salesman.” But that’s wrong. Jobs thinks like a writer, understanding and obsessing over larger truths and aspirations, and conveying them with piercing, emotive and unforgettable language. This is what great novelists do.

Jobs was born with qualities that made him the greatest CEO ever, but he also acquired greatness as a CEO. The hard way.

Throughout all his personal transitions, from wandering hippy to enfant terrible to pop-collar douchebag to hard-nosed businessman to the impossible-to-stereotype person that he is today, Jobs has been constantly confronted by challenge after challenge. And each one of them has made Jobs grow as a leader.

The kid who couldn’t be trusted by investors to lead the company as CEO in the 1970s had no idea what he was doing. The man who strode back into Apple in the 1990s as part of the NeXT acquisition was an unprecedented master of the art of running a technology company. During those two decades, Jobs experienced an education like no other. NeXT enabled him to take all he had learned at Apple, and apply it to a startup. Then he took all he had learned at the startup and applied it to Apple.

This perfect storm of DNA, experience and circumstance transformed Jobs into the CEO of the Decade. But what is it about Jobs as CEO that brought Apple from the brink of failure to the most valuable technology company in history?


How Jobs Ruled Apple

The trouble with dictatorship or absolute monarchy is that success or failure depend entirely upon the quality of the despot. That’s why they fail. And that’s why a democracy that limits the power of leaders is best — it still works, more or less, even when incompetent morons are in power.

But what about when the dictator is literally the single best person to lead? In those almost non-existently rare instances, despotism is by far the best form of government. Heaven, for example, is not a democracy.

In the case of Apple, it’s not just that Steve Jobs had become an amazing CEO, but that within Apple, he ruled unchallenged. Sure, he had a razor sharp vision for how things should be. But equally important: Nobody could over-rule Jobs. Not the owners of the company (the shareholders), not the board, not the desires of the users — literally nobody.

People outside the industry often fail to appreciate how powerful this is.

You will note, by the way, that all the most successful companies in technology are run by their visionary founders (Apple, Google, Oracle), and lose focus after those founders depart (Microsoft, HP).

The reason is that without the visionary despot, “groupthink” takes over. Everyone’s got their own agenda, and all these disparate visions tend to cancel each other out. Ultimately, the only criteria for deciding anything is either what’s best for shareholders (short-term thinking) or what users want (obsolete thinking).

At Apple, Jobs’ rule was so absolute that if Jobs wanted decision A, and most of the board, most of the executives, most of the user surveys and most of the shareholders wanted decision B, there was no question: We go with A.

I once heard an eye-opening talk by Palm Pilot creator Jeff Hawkins, who said that in bringing the Palm Pilot to market, he spent much of his time overcoming groupthink. The engineers made compelling arguments for why more buttons would be better, a faster processor would be better, more applications would be better. Ultimately, the original Pilot succeeded only because Hawkins was able to bat down all these disparate visions, which were all based on false assumptions like “more is better,” “more powerful is better,” and realize his own vision “simplicity is better.”

It didn’t take long after the Pilot’s initial success for Hawkins to lose control. The result was a company dominated by multiple agendas and classic groupthink ending ultimately with the announcement last week that the Palm line would be terminated.

Jobs’ power and influence within Apple did not come from his title. His vote was the only one that counted not because his business card said CEO, but because he’s fricken Steve Jobs, and this is fricken Apple. Who is going to over-rule him?

Apple isn’t just getting a new ruler. It’s getting a new form of government. Yesterday, Apple was a totalitarian dictatorship. Today, it’s a democratic oligarchy.

Unlike Jobs, Cook will have to balance the competing interests of various VPs and board members, taking into account the interests of shareholders and users on every decision.

Yes, Jobs is still Chairman, still Cook’s boss. But it was Jobs’ involvement in every little detail that made Apple what it is today. Google’s Vic Gundotra told the story yesterday of getting a call on Sunday from Steve Jobs over a color on an icon. It wasn’t the absolutely perfect shade of yellow, and therefore it was an urgent crisis that had to be resolved immediately. Every. Little. Detail.

Those days are gone.

Apple will continue to be a successful company. This is in part because Jobs has put such a great team in place. The governing criteria for all decisions for the time being will be: What would Steve do?

Over time, however, Apple will and must gravitate toward normalcy, toward average, toward mediocrity. In fact, the success of Apple as a company has always perfectly correlated to the degree of Jobs’ control.

Nobody wants to hear this. I don’t want to say it. But the truth is that Steve Jobs is perfectly irreplaceable. And it was his unprecedented, unrepeatable leadership that made Apple what it is today.

Tomorrow, it will become a different Apple, a lesser Apple.

Companies are only as great as the people who lead them. And today we’re forced to admit that it was, all along, Steve Jobs who made Apple think different.

Apple will continue to be a great company. But it was Steve Jobs who was insanely great.


Πηγή: http://www.cultofmac.com/110518/no-apple-wont-be-the-same-without-steve-jobs/

http://www.dotnetzone.gr/cs/blogs/zaxarias/

http://www.dotnetzone.gr/cs/blogs/zaxarias/archive/2006/10/05/interludes-bits-pieces.aspx

I'm tired of this. This sense of permanent discomfort with the technology around me. The bugs. The compromises. The firmware upgrades. The "This will work in the next version." The "It's in our roadmap." The "Buy now and upgrade later." The patches. The new low development standards that make technology fail because it wasn't tested enough before reaching our hands. The feeling now extends to hardware: Everything is built to end up in the trash a year later, still half-baked, to make room for the next hardware revision. I'm tired of this beta culture that has spread like metastatic cancer in the last few years, starting with software from Google and others and ending up in almost every gadget and computer system around. We need a change.

Take the iPhone, for example, one of the most successful products in the history of consumer electronics. We like it, I love mine, but the fact is that the first generation was rushed out, lacking basic features that were added in later releases or are not here yet. Worse: The iPhone 3G was really broken. For real. Bad signal, dropped calls, frozen apps. This would have been unthinkable in cellphones just five years ago. They were simpler, for sure, but they were failure proof. Today's engineering and testing is a lot more sophisticated. In theory, products can't go out into distribution with such glaring problems undetected.

Another recent example is my iMac 24, which had the infamous video card problem out of the box. How can a machine with such an obvious problem—instantly detected by the user base—be sold like that? The same happened recently with Nvidia video boards. In fact, graphic cards—being always in the cutting edge of technology—are perfect examples of beta hardware being sold as final hardware, with many released with beta-quality drivers and requiring firmware patches.

From that to the now-universally-accepted Blue Screen of Death, from buggy Blu-ray players to the Xbox 360's red ring of death and PS3's bugs, even from kitchen ovens to faulty DSLR cameras, the list of troubled products is endless. Just this week, the eagerly anticipated BlackBerry Storm launched to mixed reviews, in part because of its crashy, apparently unfinished software.

On the other side, my parents have a Telefunken CRT TV and a Braun radio from the '70s which are still in working condition. They were first generation. They never failed. Compare that to my first plasma TV from Philips, which broke after less than a year of use. Mine wasn't the only one. The technology was too young to be released; it was still in beta state. Philips wanted to be the first in the world with a flat TV and beat the competition, so they released it. This probably wasn't a good move: Today, Philips' TV business is struggling, and is nonexistent in the US. Meanwhile, my Sinclair ZX Spectrum and Apple IIe from the 1980s still work like they did from day one, perfectly.

For sure, today's products are far more complex than those of 20 or 30 years ago. But back then, the manufacturing was also a lot worse. It was less automated, often purely manual, and imperfect. Today, in a world where automated factories run 24/7, there's less chance of error. Yet still, there are countless problems in the final products, and those problems affect every unit in an entire model line. In the age of manufacturing perfection, there are still major recalls concerning products that burn or break.

Clearly, the problem is the development process and the time to market, with product cycles shortened and corners cut to keep a continuous stream of cash flowing in. The rush to feed these cycles with increasingly more complex engineering seems to be at odds with shortened development and quality assurance processes, resulting in beta-state first-generation products. This beta culture, the same one that already plagues the web, breeds people who are willing to accept bugs in the name of cutting-edge gear.

Who's to blame? Google and their web apps? Apple and their iPhone 3G problems? Microsoft and their countless buggy versions of operating systems and the Xbox 360's RROD? Philips? Sony? Samsung? LG? We all are. The manufacturers, who are driven by a thirst to expand and satisfy their shareholders at all costs. The consumers, who are so thirsty to drink in the shiniest, newest technology that they are willing to sacrifice stability. And the press too, who pours more gasoline onto the consumerism bonfire by writing glowing reviews and often minimizing things that are simply not acceptable.

Personally, I'm tired of all this. But I'm mostly tired about the fact that it seems that we all have given up. Tired because now we see "upgrades" as an opportunity to protect our investment, but in reality, it's laziness and a poor job on the manufacturer part that we have accepted without questioning. Instead of calling foul play and refusing to participate, we keep buying.

That's the key: We have surrendered in the name of progress and marketing and product cycles and consumerism. Maybe those are good reasons, I don't know, but looking at the past, it feels like we are being conned. Deceived because the manufacturers of electronic products have taken our desire to progress faster and even embrace the web beta culture as an excuse to rush things to market, to blatantly admit bugs and the rushed features sets and sell the patches as upgrades.

Maybe the recession will put some order in this thirst of new stuff and change the product cycles. As the economy slows down, people will think twice before buying the latest and greatest; they'll keep older hardware for longer. Then, manufacturers will have to rethink their product lines, and lift their feet from the accelerator, which will result on slower cycles and better products. Maybe that's our ticket for better electronics that actually make sense.

Or maybe... maybe that will be another excuse for the manufacturer to cut even more corners and keep lowering prices so that consumers keep spending and ending up with worse products than we have now.


Πηγή: http://gizmodo.com/5083371/a-call-for-revolution-against-beta-culture

You know when you used to have no choice but to use Windows XP, either because you couldn’t afford a Mac or you had to use a PC at work? Well, you must remember, then, how annoying it was to have the same bugs and weird glitches happen over and over again; those endless days and nights trying to work on something important when, no matter how many fingers you crossed and cracks in the pavement you avoided, you knew once error message X appeared, crash Y and endless pop-up Z would inevitably follow and there was nothing you or anyone else could do to avoid the inevitable restart / reinstall / dance on one leg chanting, “I’m a little teapot short and stout”.

No amount of closing that self-opening “Something has gone horribly wrong” error box would save all that work you’re still able to look at, but not save. At first you threw tantrums and screamed expletives at the top of your voice, about how Bill Gates was going to “pay for this”, but eventually you just resigned yourself to the fact that it was happening and decided life’s too short to care. “One day”, you said to yourself, “I will own a Mac and all of this will be in the past”.

At one point, when Windows Vista was announced, you hoped beyond hope that all, or at least most of these nightmares would end. But that day came and went with no change. Sure, Vista wore a different perfume to cover the stench and yes, the ‘aero’ interface wasn’t so bad after all. But, underneath it all, was the same pustulating tripe that had ruined your life for the past millennia and, to make it worse, you knew for a fact no-one at Microsoft lost any sleep over it. “This wouldn’t happen if I owned a Mac”, you said. “Just you wait, Steve Ballmer, me and my mate Steve Jobs will show you good and proper, one day… one day!”

And then, it arrived. You magic’d that pay rise at work into Cupertino’s finest export quicker than you could say, “I need it for work” to your wife and “I don’t play games anyway” to your kids. “It’s here!”, you exclaimed. “I can’t believe an actual Apple Mac is in my house and it’s all MINE!!” You unboxed it like a kid at Christmas, pealing back each layer of the delicious packaging; smelling the inside of the box like a wine expert on a major four week bender around the French vineyards.

But wait! What’s this? Four years have passed in the blink of an eye! “Ohh! A new Mac Operating System, OS X Lion is coming out! Yummy, I’ll have me some of that!” you gushed!

Well, how stupid do you feel now? You drank the Kool-Aid and, for a while it refreshed the parts other sugar water can’t reach. But then, like realising in the middle of a stage hypnotist’s comedy act, that while you thought you were eating an Apple, you were really munching an onion, this happened:

Control + Scroll screen zooming randomly turns itself off.

Even basic Spotlight Searches in a window (Command + Shift + F) crash Finder.

Mail crashes all the time.

Safari has been replaced by a pile of turds. When it isn’t refreshing inactive tabs from the network instead of cache, so you lose everything you’re uploading, it’s secretly closing windows for no rhyme or reason when you’re not looking.

iTunes boot time is measured in aeons.

The “Something has crashed, send a report to Apple” window might as well be your Desktop Picture.

Finder periodically decides you don’t need to see all your windows any more.

The list of applications that no longer work, if printed out, would stretch from here to the moon.

Launchpad is pointless. Utterly and completely pointless.

Opening Mission Control is like walking through molasses with cream cheese in your socks. It doesn’t support a second display and the graphics layer tears through the UI like a hammer through porridge.

Fullscreen apps have a habit of just vanishing. They’re running, but they’re not showing.

Video playback in iTunes defaults to fullscreen but the playback controls go missing if you switch to another app without coming out of fullscreen first. Handy.

Command + Control + D pop-over dictionary takes a week to load and mysteriously insists on spinning up all your USB hard drives—as does unmounting all your USB hard drives.

Garage Band now hates you. So does Steam. And Pages. And Photoshop. And Automator. And Call of Duty. And Tweetdeck. Oh and you know how half the reason you put your Mac in your spare room was so you could use FrontRow as a media centre? Yeah, that’s gone now. You can’t do that any more. Sorry. You have to buy an Apple TV.

Question: Most of us would agree, without sounding sycophantic, that the MacCast is one of the premier Mac podcast anywhere on-line, yes? So, in the last, say, two years, how many Mac users who comment here, e-mail Adam and otherwise engage in the extended Apple community on a regular basis, have you heard say something like, “I hope Apple subtly change all the things that are already perfectly fine, before they fix all the things that have been broken since OS X Tiger”?

By way of example: Drag and drop a selection of JPEG files you want to upload to your image hosting service of choice, from the Finder into the Open box in Safari. If the wind is blowing from the North and it’s the second Tuesday of the month, the destination path will change to the location you’re dragging the files from and the selection you want to upload will be highlighted, so all you have to do is click Send and await for the transfer to complete. But, if it’s half past 4 and your second cousin twice removed is called Jennifer, they spring back into Finder and Safari looks at you like, “Pfft, since when have I been able to do that?” So you try again. Same thing. You try a third time. “Oh!”, says Safari. “THAT kind of drag and drop! I thought you were losing your mind, you silly user! Sure, I’ll do that for you!”

It’s just a litany of silly little frustrations, which have always been there, but are now ten times worse. The most frustrating part being, someone, somewhere at the world’s largest computer maker; the richest company in America, if not the world, has signed off on each and every one of these things as if they’re ready for prime time. Senior department heads and top management—Jobs, Ive and Schiller included—the very people who RUN the company with more cash in the bank than the US government—has looked at each of these pointless tweaks and decided they’re good to go!

It beggars belief. They should be paying us to beta test this for them, but because they were so afraid of having to delay it, because it just isn’t ready, we’re expected to tow the party line, nod politely and ramble on about having a slightly different User Interface, as if that somehow makes up for the fact iPhoto still sucks.

I mean, why on earth do I still have to open a music player to sync photos to my phone? And why couldn’t they have done something about that, before they changed the way TextEdit Finds and Replaces text, so it’s now harder to use than it was before?

Goofy scrolling, by default? Really? Let’s put it like this. How many Windows users, with their sloping brows and their smug determination never to switch to Mac, have walked into an Apple retail store, in the last month, idled up to a spare machine and had all their preconceptions about the Mac being esoteric and “weird” confirmed in ONE touch of the upside down mouse?

Why do I now have to click three times to autofill my information on a form in Safari, when before I clicked once?

Why can’t I Command + Shift + L any highlighted text to search for it on Google anymore? Which “genius” thought turning that feature off was a wise move? Yes, I know I can redefine my own shortcut key in System Preferences. No, I don’t think that makes it OK. What does my Dad do when that no longer works? I tell you what he does, he rings me and says, “That bloody Mac you told us to buy keeps going funny! It won’t search Yoogle anymore!”

Simply put, who, at Apple, in the full knowledge of their line manager, went into the source code for Finder and thought, “You know, I really should spend this month figuring out why Finder has been crashing every time you create more than 50 shortcut files at once, ever since OS X Panther, but I think what I’ll do instead is disable the shortcut key that turns the volume up and down by single units instead of ten at a time.”

How is turning features OFF an ‘upgrade’? In what reality is OS X Lion worthy of the Apple name? IT’S A DOWNGRADE! Apple have become the thing they fear the most. They are the new Microsoft and Lion is their Vista. There, I said it.

Oh, sure, you’ll come back at me with some pithy retort about Versions and Autosave and how “awesome” it is to swipe your fingers across a £60-a-pop mouse. But the fact remains, they’ve tinkered with things that weren’t broken and ignored or made worse things that have needed fixing for nearly 10 years. You know it. I know it. We all know it. I think it’s about time we started staying as much out-loud and force Apple to put this thing right as soon as possible.

UPDATE:
Since writing this article OS X Lion 10.7.1 has been released and it does address some of the stability issues with Safari and Mail. I also note that Boxee for Mac is a vast improvement on FrontRow and works well with the Apple Remote Control. I’d also like to thank whoever submitted this to Hacker News, but for the record I do not carry Google ads on this blog.


Πηγή: http://howgoodisthat.wordpress.com/2011/08/20/os-x-lion-apples-vista-moment/

Η Apple είναι βέβαια απρόθυμη να το συζητήσει δημόσια, σίγουρα όμως έχει έτοιμο ένα «σχέδιο διαδοχής» για τη μετά Στηβ Τζομπς εποχή. Όλοι όμως αναρωτιούνται αν αυτή η εποχή θα είναι ανθόσπαρτη όπως το πρόσφατο παρελθόν της εταιρείας.

Ο Τζομπς, εξάλλου, ήταν ο άνθρωπος που έσωσε μια σχεδόν χρεοκοπημένη Apple με την επιστροφή του στα ηνία της εταιρείας το 1996 (απουσίαζε για σχεδόν μια δεκαετία μετά την εκδίωξή του το 1985) και σε 15 χρόνια την κατέστησε τη μεγαλύτερη εταιρεία παγκοσμίως σε χρηματιστηριακή αξία.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ο Τζομπς είχε την πρώτη και την τελευταία λέξη όσον αφορά το σχεδιασμό των συσκευών και την αίσθηση που δίνουν, πιστεύοντας ότι «η τεχνολογία από μόνη της δεν αρκεί».

«Είναι η τεχνολογία παντρεμένη με τις τέχνες και τις ανθρωπιστικές επιστήμες αυτό που δίνει αποτελέσματα που κάνουν την καρδιά μας να ξυπνά» είχε δηλώσει πρόσφατα.

Μένει να επιβεβαιωθεί αν οι άνθρωποι που αφήνει πίσω του έχουν εμπεδώσει αυτή τη νοοτροπία.


Mετά τον Στηβ Τζομπς, o Στηβ Τζομπς

Σε πρώτη φάση, ο Τζομπς θα παραμείνει κεντρικό πρόσωπο στην εταιρεία του: Παραιτήθηκε μεν από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου, ανέλαβε όμως τη θέση του προέδρου του ΔΣ, οπότε θα συνεχίσει να έχει λόγο στην κατεύθυνση που θα ακολουθήσει η Apple.

Σύμφωνα εξάλλου με το Bloomberg, ο Τζομπς εργαζόταν όλη μέρα στην Apple την Τετάρτη, παρόλο που τις προηγούμενες εβδομάδες παρέμενε κλεισμένος στο σπίτι. Και όπως αναφέρει η ίδια ανώνυμη πηγή, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η κατάσταση της υγείας του έχει επιδεινωθεί το τελευταίο διάστημα.

Εντούτοις, η βρετανική Daily Mail δημοσιεύει μια φωτογραφία όπου ο Τζομπς εμφανίζεται εξαιρετικά αδυνατισμένος, περισσότερο από ποτέ, να προσπαθεί να σταθεί με βοήθεια.

To Bloomberg γράφει επίσης ότι ο Τζομπς θα παραμείνει στο ΔΣ της Disney, στην οποία είχε πουλήσει το επιτυχημένο κινηματογραφικό του στούντιο, την Pixar.


Τιμ Κουκ: νέος πρωταγωνιστής

Κάποια στιγμή, όμως, το εμβληματικό αφεντικό της Apple θα αποσυρθεί εντελώς από την αυτοκρατορία του. Η αγορά, όμως, έχει τα καλύτερα λόγια να πει για τον διάδοχό του, τον Τιμ Κουκ, που ήταν μέχρι σήμερα εκτελεστικός διευθυντής της Apple.

Ο Κουκ, σήμερα 50 ετών, είχε αντικαταστήσει προσωρινά τον Τζομπς όταν το μεγάλο αφεντικό έλειπε σε αναρρωτική άδεια ανά διαστήματα από το 2004 έως το 2011.

Και τα πήγε μια χαρά σε αυτό το διάστημα: ολοκλήρωσε την ανάπτυξη του iPad και έφερε εξαιρετικά οικονομικά αποτελέσματα, με τη μετοχή της εταιρείας να έχει ανέβει από τα 300 δολάρια στις αρχές του έτους στα 400 περίπου δολάρια σήμερα.

Ο Κουκ έχει εξάλλου στο πλευρό του μια ομάδα οκτώ αντιπροέδρων, ανάμεσά τους κορυφαία ονόματα στη βιομηχανία πληροφορικής, όπως ο Σκοτ Φόρστολ.

Με το iPhone 5 να ετοιμάζεται για λανσάρισμα το φθινόπωρο, και με ένα ακόμα iPad στα σκαριά για του χρόνου, κανένα απρόοπτο δεν προβλέπεται για το προσεχές διάστημα.

Όπως σχολιάζει το BBC, ο Κουκ είναι άριστος γνώστης της αλυσίδας προμηθευτών και της διαδικασίας παραγωγής, καθήκοντα που ακούγονται ανιαρά αλλά παίζουν σημαντικό ρόλό. Ο Κουκ φέρεται να είναι επίσης ο άνθρωπος που αύξησε τα περιθώρια κέρδους για το iPad και τo iPhone.

Σε email που απέστειλε στους εργαζόμενους, o ίδιος διαβεβαιώνει ότι «η Apple δεν πρόκειται να αλλάξει» και πως «τα καλύτερα χρόνια βρίσκονται μπροστά μας».

Σημαντικό ρόλο στην Apple παίζει ακόμα ο Βρετανός σχεδιαστής Τζόναθαν Άιβι, υπεύθυνος για το σχεδιασμό του iMac, του iPhone και του iPad, μεταξύ άλλων.

Σύμφωνα όμως με πρόσφατες φήμες, ο Άιβι εξετάζει το ενδεχόμενο να αποχωρήσει από την Apple για να επιστρέψει στην πατρίδα του. Σύμφωνα με τον Guardian, αυτό θα ήταν «ο χειρότερος εφιάλτης για την Apple».


Και κάτι ακόμα

Ένα από τα ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα είναι το ποιος θα αντικαταστήσει τον Στηβ Τζομπς στη σκηνή κατά τις παρουσιάσεις νέων προϊόντων.

Έχοντας ένα ιδιαίτερο επικοινωνιακό ταλέντο, και επιμένοντας να φορά μπλου τζιν και ένα μαύρο ζιβάγκο, ο Τζομπς είχε το ταλέντο να σαγηνεύει τα πλήθη με τη χαρακτηριστική ατάκα «Και κάτι ακόμα», λίγο πριν παρουσιάσει κάθε νέο, καινοτόμο προϊόν.

Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ο Τιμ Κουκ, εξαιρετικά ήπιων τόνων, θα μπορεί να κρατά κι αυτός το κοινό με κομμένη την ανάσα.

Ακόμα κι αν πρόκειται μόνο για τη σκηνική παρουσία, σίγουρα κάτι θα λείπει πλέον από την Apple... ή μήπως όχι;


Τελικά, ποιος πουλάει, το προϊόν ή ο Τζομπς;

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η ανοδική πορεία της Apple οφείλεται στην ανωτερότητα των προϊόντων που επινοεί, σχεδιάζει, κατασκευάζει και προωθεί η εταιρεία παρά στο γεγονός ότι τα παρουσίαζε ο αδιαμφισβήτητα χαρισματικός Τζομπς. Αλλοι πάλι ότι, ο Τζομπς ως CEO είχε ένα χάρισμα: να πουλάει προϊόντα που όλοι ήθελαν αν και δεν τα χρειάζονταν.

Οι προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει ο Τιμ Κουκ είναι πολλές, καθώς οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Πάντως, τουλάχιστον η Apple θέλει να πιστεύουμε την άποψη που λέει ότι οι ηγέτες φροντίζουν πάντα να περιτριγυρίζονται από ομάδες ισχυρών ταλαντούχων ανθρώπων, που μπορούν να κάνουν τη δουλειά ακόμα και εν απουσία τους.

Από την άλλη, αυτό δεν σημαίνει ότι  αποχώρηση ενός ανθρώπου στον οποίο έχουν προσαφθεί τόσοι χαρακτηρισμοί -έως και για εκκλησία του Τζομπς έχει γίνει λόγος- είναι πάντοτε ομαλή. Για παράδειγμα, η αποχώρηση του Μπιλ Γκέιτς από τη Microsoft, αν και σχεδιάστηκε προσεκτικά και υλοποιήθηκε σταδιακά εντός δύο ολόκληρων χρόνων, τελικά δεν φαίνεται να άφησε πίσω της κάποια ομάδα που διατήρησε την αίγλη της εταιρείας στα επίπεδα που την άφησε ο ηγέτης της, αναγνωρίζοντας βέβαια ότι οι εποχές και οι προκλήσεις στην αγορά πληροφορικής αλλάζουν, αλλά αυτό συνέβαινε και επί Γκέιτς.


Πηγή: http://tech.in.gr/analysis/article/?aid=1231125636

Πηγή: Tech It


Όπως γνωρίζουμε όλοι τα social media στο χώρο εργασίας μας είτε απαγορεύονται διά ροπάλου ή μπορούν να σας κάνουν το επίκεντρο αρνητικών σχολίων με βασικό θέμα την λούφα.

Τι και αν προσπαθήσατε να εξηγήσετε στο αφεντικό ότι τα χρησιμοποιείτε στο διάλειμμα σας;

Ότι σας βοηθάνε να ξεκολλάτε έστω και για 20 δευτερόλεπτα από τον φόρτο εργασίας και να πάρετε μια ανάσα;

Μήπως πρέπει να αλλάξετε στρατηγική;

Το πιο σημαντικό είναι να δώσετε στους εργοδότες σας να καταλάβουν ότι υπάρχουν πολλά θετικά στο να σας έχουν ελεύθερη την πρόσβαση στα κοινωνικά δίκτυα.

Επίσης πρέπει να μιλάτε την γλώσσα τους, να είστε έτοιμοι να παραδεχτείτε πιθανές ατασθαλίες από μη-συμμορφωμένους στους κάνονες υπαλλήλους και να τους μιλήσετε για αυτο που θέλουν να ακούσουν. Το κέρδος.

Πρέπει να μπείτε στην σκέψη του αφεντικού σας και να κατανοήσετε πως αλλαγές στην κουλτούρα του γραφείου είναι δύσκολες και παίρνουν χρόνο.

Να ορίσετε κανόνες τους οποίους θα πρέπει να τηρούν όλοι ανεξαιρέτως οι υπάλληλοι.

Είναι επίσης σημαντικό να προβάλετε τα θετικά.

Έρευνες δείχνουν πως υπάλληλοι με πρόσβαση στα social media αύξησαν μέχρι και 9% την απόδοση τους.

Η πρόσβαση προσφέρει ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και δημιουργεί έναν οπαδό-εργαζόμενο ο οποίος όπου βρεθεί και όπου σταθεί διαφημίζει την «ελευθερία» που του προσφέρει η εταιρεία όπου εργάζεται (το κέρδος που αναφέραμε πιο πάνω).

Ας μην ξεχνάμε ότι όπου η πρόσβαση απαγορεύεται, οι εργαζόμενοι απλά χρησιμοποιούν τα κινητά τους.

Είναι λοιπόν στο χέρι σας να δουλέψετε την social στρατηγική σας προς όφελος δικό σας αλλά και της εργασίας σας.

http://www.cultofmac.com/apple-may-be-invisibly-filtering-your-outgoing-mobileme-email-exclusive

Πηγή: http://maga.gr


Η χώρα μας έστω και με αργούς ρυθμούς (και με αργές ταχύτητες), πέρασε επιτέλους στην εποχή της ευρείας χρήσης του διαδικτύου από τους πολίτες της.

Αυτό θα συμπέρανε κάποιος ότι είναι δείγμα προόδου της χώρας, μιας και τώρα πολλές εργασίες που απαιτούσαν στο παρελθόν χρόνο, κόπο και συνεπώς κόστος τώρα απλουστεύονται γίνονται πιο άμεσες, αξιόπιστες και φθηνότερες.

Γιατί είναι δείγμα πολιτισμού να μπορείς να πληρώνεις τους λογαριασμούς του νερού, του ρεύματος, του τηλεφώνου χωρίς να στήνεσαι σε ουρές, είναι πιο βολικό να υποβάλεις την φορολογική σου δήλωση από το σπίτι σου χωρίς να επισκέπτεσαι τις πολύβουες εφορίες, είναι κέρδος χρόνου να μην χρειάζεται η φυσική σου παρουσία στην τράπεζα προκειμένου επί παραδείγματι να μεταφέρεις χρήματα στον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου που έκλεισες για τις διακοπές σου και πολλά άλλα.

Θα περίμενε λοιπόν κάποιος ότι οι εταιρείες και οι τράπεζες θα ενίσχυαν και θα επέκτειναν την λογική της web εξυπηρέτησης δίνοντας κίνητρα στους καταναλωτές. Γιατί όταν δεν απαιτείται η φυσική παρουσία σου σε μια συναλλαγή, τότε το όφελος που υπάρχει είναι μεγάλο. Συγκεκριμένα:

1) Απαιτούνται λιγότεροι υπάλληλοι – άρα και χαμηλότερο κόστος – για την εξυπηρέτηση των πελατών.
2) Αυξάνεται ο όγκος των συναλλαγών – άρα και τα έσοδα – μιας και οι συναλλαγές μπορούν να πραγματοποιηθούν καθ’ όλη την διάρκεια του 24ωρου.
3) Βελτιώνονται οι συνθήκες εργασίας των εργαζομένων, εφόσον μειώνεται και ο όγκος των πελατών που έχουν να εξυπηρετήσουν. Αυτό προφανώς συνεπάγεται αύξηση της παραγωγικότητά τους.
4) Από την εναλλακτική δυνατότητα web εξυπηρέτησης που μια εταιρεία προσφέρει, ενισχύεται το brand name της.
5) Η εταιρεία που προσφέρει ηλεκτρονική εξυπηρέτηση πληρωμών, προτιμάται έναντι των ανταγωνιστών της που δεν προσφέρουν παρόμοιες υπηρεσίες.

Οι εταιρείες και οι τράπεζες λοιπόν αντί για τους προαναφερθέντες λόγους, να κάνουν έκπτωση στους πελάτες που δεν τις επιβαρύνουν με την φυσική τους παρουσία, αντίθετα τους επιβαρύνουν!

Συγκεκριμένα αναφέρω Τράπεζα (προς το παρόν δεν θα αποκαλύψω το όνομά της) που χρεώνει με 0,85 € τον λογαριασμό της Ε.Υ.Δ.Α.Π. σε περίπτωση που τον πληρώσεις μέσω της web banking υπηρεσία της!

Σε γραπτή ερώτηση που έθεσα προς την Τράπεζα για ποιο λόγο χρεώνει με ένα τέτοιο υπέρογκο ποσό τον εν λόγω λογαριασμό, ενώ για παράδειγμα η χρέωση της ίδιας τράπεζας για την Δ.Ε.Η είναι 0,30 € η απάντηση που έδωσε ήταν ότι «γνωρίζετε ποιες είναι οι χρεώσεις μας πριν προβείτε στην εξόφληση των λογαριασμών».

Σε τηλεφωνική επικοινωνία μου με την διοίκηση της Ε.Υ.Δ.Α.Π. αυτή υποστήριξε ότι δεν έχει κάποιο όφελος από τις χρεώσεις αυτές. Όταν όμως ζήτησα γραπτά την απάντησή της, τότε άρχισαν οι απαντήσεις του στυλ ότι πρέπει να περάσετε από εδώ και να υποβάλλεται αίτηση και άλλα γνωστά Ελληνικά γραφειοκρατικά κολλήματα.

Στο σημείο αυτό βέβαια προκύπτει ηθικό και πρακτικό ζήτημα, μιας και η εταιρεία Ε.Υ.Δ.Α.Π δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι εγώ δεν λαμβάνω κάποια προμήθεια, άρα κακώς με εμπλέκετε. Γιατί κάθε εταιρεία – ιδιαίτερα δε όταν αυτή είναι συμφερόντων του δημοσίου – έχει την υποχρέωση απέναντι σους πελάτες της, να ελέγχει τις τράπεζες για τις χρεώσεις που αυτές τους επιβάλλουν.

Ολοκληρώνοντας τις σκέψεις μου λοιπόν, ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πως οι ενώσεις καταναλωτών ακόμα δεν έχουν κατανοήσει το μέγεθος του ζητήματος που προκύπτει. Γιατί στην Ελλάδα έχουμε φθάσει στο σημείο αντί να έχουμε έκπτωση για την επιλογή μας να κάνουμε ηλεκτρονικά τις πληρωμές μας, τελικά να παρακαλάμε να έχουμε φθηνότερες χρεώσεις!

Με την πολιτική αυτή που ακολουθούν πολλές εταιρείες και τράπεζες – και που στηρίζεται κυρίως στην αμάθεια και απάθεια των καταναλωτών – σε καμία περίπτωση δεν συμβάλλουν στην πρόοδο της Ελληνικής κοινωνίας, την βελτίωση του εργασιακού τους περιβάλλοντος, στην οικονομική ελάφρυνση των καταναλωτών σε μια δύσκολη για αυτούς περίοδο, στην εκπλήρωση των στόχων της «κοινωνικής ευθύνης» που πρέπει να έχουν.

http://pogue.blogs.nytimes.com/2011/06/23/professional-video-editors-weigh-in-on-final-cut-pro-x/

http://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Why_Wikipedia_is_not_so_great

Hi!

I am with Ubuntu from the first release, I changed from windows because the reasons that everyone knows and I am studing computer systems for 5 years(I am on the last year of masters degree), at beginning I changed to Ubuntu(Linux) because I wanted to learn more, I wanted to really understand how SO works and have a different perspective, I really enjoyed that time because I was one of the few who could really work on Linux and I was also invited to work on my university`s Linux group, I was learning, I could solve problems and I was glad to watch the growing of Ubuntu ever 6 months, even my part-time job(Burger King) had switched from Windows to Ubuntu and also other companies. But now I agree with “Vincent Danen”, my time is starting to get very expensive(in spite of still enjoying to fix my Ubuntu`s problems).

To give you some examples:

- My university has an wireless connection(Eduroam) that I must configure every time I want to access it.

- Since Ubuntu 8.04 I have to reconfigure my wireless card to work.

- I use openoffice to make my presentations and when I open them with M.Office all characters are unaligned.

- The last time I receive a word file(an important one) and opened with openoffice the images were missing and I had to ask the sender to send me the images in a separate folder(Yes, I checked the configurations).

- When I use skype I ALWAYS have problems with the video.

- etc

Every Linux user had spent a lot of time configuring and reconfiguring something on their system to make things work(sometimes). If you do not mind to do this then It is fine, I used to think that way.

When I look back and see the time I spent resolving this issues to do something in spite of just do it, it is quite a lot.

Personally I think time is much more important than money and in the end I do not want to look back and see that I spent 1 year of my life trying to put my internet working or finding a compatible program or put one projector working with my Ubuntu or trying to accomplish the same tasks that iLife provide within the same time.

You pay Mac OS with your money.

You pay Linux with your time.

Mac OS is better because it allows you to do the same things in a fewer time. Some of you may say that apple computers are for people that do not know very much about computers because they are easy, and why should an operating system be hard? do you like to inspect your car`s engine or always repairing it? or do you prefer that it takes you wherever you want without complain?

And do not forget that Mac OS is built over the Unix(do you know that Mac OS X is certified by Unix and Linux do not?), so if you like to do things hard core you can do it anyway.

Now WWDC 2009 is about to start.

See you guys!

Πηγή: http://regebro.wordpress.com/2008/11/10/ubuntu-vs-os-x-the-deathmatch/#comment-1282

Επειδή το τελευταίο διάστημα η Ε.Π.Κ.ΧΑΝ., έχει δεχτεί αρκετά παράπονα και καταγγελίες από καταναλωτές, οι οποίοι στις αγορές τους αντιμετώπισαν την δυστροπία των επιχειρήσεων για αλλαγή ελαττωματικού προϊόντος... αλλά και να παραπέμπουν τον καταναλωτή στον παραγωγό αυτού ή στον εισαγωγέα προσπαθώντας να μεταβιβάσουν την ευθύνη που έχουν έναντι των καταναλωτών.

Έχει συμβεί σε όλους μας να αγοράσουμε ένα προϊόν και σύντομα να εμφανίσει προβλήματα στη λειτουργία του. Όταν, όμως, ζητήσουμε την επισκευή του χωρίς χρέωση, συμβαίνει ένα παράδοξο φαινόμενο: οι πωλητές και οι υπάλληλοι που ήταν τόσο χαμογελαστοί και καθησυχαστικοί κατά την αγορά του προϊόντος, αλλάζουν πλήρως πρόσωπο! Η πιο συνηθισμένη απάντηση τους είναι πως την τάδε λειτουργία ή το τάδε ελάττωμα «δεν το καλύπτει η εγγύηση».

Αποτέλεσμα; Μας δίνουν τις εξής επιλογές: Είτε να πληρώσουμε για την επισκευή είτε να... ανεχθούμε την ελαττωματική λειτουργία εφ' όρου ζωής. Ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτές οι επιλογές μας. Ο Αστικός Κώδικας από το 2002 εναρμονίσθηκε με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και μας παρέχει ορισμένα δικαιώματα. Αν και λίγοι άνθρωποι τα γνωρίζουν, στην πραγματικότητα μπορεί να τα ασκήσει ο καθένας από εμάς! Διαβάστε για αυτά, ασκήστε τα και προστατέψτε την τσέπη σας!


1. Πότε ένα προϊόν θεωρείται «ελαττωματικό»;

«Ελαττωματικό» θεωρείται ένα προϊόν, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, όταν δεν έχει τις «συμφωνημένες ιδιότητες». Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως όταν αγοράζουμε ένα αντικείμενο, ο πωλητής μας το περιέγραψε ή μας ανέφερε συγκεκριμένες λειτουργίες του ή το διαφήμισε στην τηλεόραση ή τοποθέτησε καρτελάκι επάνω του με τις ιδιότητες του κλπ. Όλες αυτές οι πληροφορίες θεωρούνται «συμφωνημένες ιδιότητες». Αν έστω και μία από αυτές δε λειτουργεί στην εντέλεια, το προϊόν είναι σύμφωνα με το νόμο «ελαττωματικό».


2. Σε ποιον πρέπει να απευθυνθώ αν το προϊόν που αγόρασα είναι ελαττωματικό;

Αν αγοράσατε ένα προϊόν και αποδείχθηκε ελαττωματικό, έχετε τα δικαιώματα του Αστικού Κώδικα αλλά και του Νόμου "περί προστασίας των καταναλωτών" και την ενσωματωμένη κοινοτική οδηγία που αναφέρονται στα δικαιώματα των καταναλωτών, Αυτά μπορείτε να τα ασκήσετε είτε μόνοι σας, προφορικά ή γραπτά,η με την συνδρομή της Ε.Π.Κ.ΧΑΝ, ή άλλης Νόμιμης Ένωσης Καταναλωτών ή μέσω της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να επισκεφθείτε το κατάστημα αγοράς. Σύμφωνα με το νόμο, αυτοί είναι οι υπεύθυνοι να επανορθώσουν το ελάττωμα, γιατί αυτοί έχουν συνάψει τη «σύμβαση πώλησης» μαζί σας.

Αν για παράδειγμα αγοράσατε από την χ επιχείρηση μία τηλεόραση Sony, αυτός που ευθύνεται για να επανορθώσει το ελάττωμα, είναι η χ επιχείρηση , και όχι η Sony. Άρα, όταν μιλήσετε στους πωλητές της επιχείρησης χ, αν αυτοί σας παραπέμψουν στη Sony, με την αιτιολογία ότι «ο κατασκευαστής παρέχει την εγγύηση και εμείς δεν φέρουμε καμία ευθύνη» αυτό είναι παράνομο! Ο λόγος είναι πως ο νόμος επιβάλλει σε οποιονδήποτε πουλάει κάτι, να αναλαμβάνει την ευθύνη για αυτό που πουλάει, ακριβώς επειδή κερδίζει μέσω αυτού.


3. Αν το προϊόν έχει «εγγύηση» σε ποιον πρέπει να απευθυνθώ;

Την εγγύηση συνήθως την παρέχουν οι κατασκευαστές των προϊόντων, πχ. η sony, η delonghi, η apple κλπ. Υπάρχει η παρανόηση πως αν ο κατασκευαστής μας παρέχει εγγύηση, είμαστε υποχρεωμένοι να απευθυνθούμε σε αυτόν, και όχι στο κατάστημα αγοράς. Αυτό είναι λάθος! Στην πραγματικότητα, η εγγύηση του κατασκευαστή λειτουργεί συμπληρωματικά, δηλαδή αποκτάτε ένα είδος «διπλής προστασίας»: έχετε το «δικαίωμα επιλογής» μεταξύ περισσότερων επιχειρήσεων που είναι και οι δύο υποχρεωμένες να επισκευάσουν το προϊόν.

Ας πάρουμε το παράδειγμα με την ελαττωματική τηλεόραση Sony που αγοράσατε από την χ επιχείρηση Έστω ότι ένα μήνα μετά την αγορά, η τηλεόραση δε λειτουργεί. Επιστρέφετε στην επιχείρηση χ και απαιτείτε να διορθώσουν την τηλεόραση, χωρίς να σας χρεώσουν τίποτα.

Αν σας παραπέμψουν στη Sony, εξηγείστε ευγενικά πως ο νόμος υποχρεώνει τον πωλητή, δηλαδή την χ επιχείρηση να διορθώσει το ελάττωμα. Το αν η Sony παρέχει μία έξτρα εγγύηση είναι θέμα άσχετο και απλά καθιστά εσάς πιο εξασφαλισμένους. Δεν αναιρεί τη νομική υποχρέωση της χ επιχείρησης να διορθώσει το ελάττωμα! Άρα, αν θέλει o η χ επιχείρηση να κάνει χρήση της εγγύησης της Sony, μπορεί με δικά της έξοδα να στείλει την τηλεόραση στην αντιπροσωπεία της Sony. Εσείς, πάντως, δεν οφείλετε να πληρώσετε τίποτα απολύτως!


4. Τι δικαιώματα έχω αν αγόρασα ελαττωματικό προϊόν;

Ο Αστικός Κώδικας (άρθρο 540) προβλέπει πως ο αγοραστής έχει το δικαίωμα:
Α. Να απαιτήσει, χωρίς επιβάρυνσή του, τη διόρθωση ή αντικατάσταση του πράγματος με άλλο
Β. Να μειώσει το τίμημα
Γ. Να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση

Με απλά λόγια, συνεχίζοντας το παράδειγμα με την τηλεόραση, πηγαίνετε στην χ επιχείρηση και απαιτείτε να διορθώσουν την τηλεόραση. Αν η διόρθωση δε λύνει το πρόβλημα, μπορείτε να απαιτήσετε να σας την αντικαταστήσουν, δηλαδή να σας δώσουν άλλη τηλεόραση ίδιας μάρκας και μοντέλου.

Αν ισχυρισθούν πως δεν υπάρχει καμία άλλη ίδια τηλεόραση στο κατάστημα, τότε θα ασκήσετε το «δικαίωμα μείωσης του τιμήματος». Αυτό σημαίνει πως έχετε τη δυνατότητα να απαιτήσετε να σας επιστρέψουν ένα τμήμα από τα χρήματα που καταβάλατε, ώστε η νέα αξία να ανταποκρίνεται στην ελαττωματική τηλεόραση.

Αν, όμως, δεν επιθυμείτε να κρατήσετε την ελαττωματική τηλεόραση τότε μπορείτε να ασκήσετε το λεγόμενο «δικαίωμα υπαναχώρησης» από τη σύμβαση. Αυτό σημαίνει πως μπορείτε να πείτε «δηλώνω πως υπαναχωρώ από τη σύμβαση» και να επιστρέψετε την τηλεόραση απαιτώντας να σας επιστρέψουν τα χρήματα.


5. Μέσα σε πόσο χρόνο πρέπει να ασκήσω αυτά τα δικαιώματα;

Στο σημείο αυτό υπάρχουν ίσως οι μεγαλύτερες παρανοήσεις. Ο νόμος δίνει προθεσμία 2 χρόνια για να ασκήσετε όλα τα παραπάνω δικαιώματα. Αυτό σημαίνει πως από το νόμο έχετε εγγύηση απέναντι στο κατάστημα αγοράς για δύο χρόνια!

Πολλά καταστήματα εκμεταλλεύονται την άγνοια των πολιτών και θέτουν διάφορες προθεσμίες που τους ...συμφέρουν και οι οποίες είναι τελείως παράνομες. Πχ.«εγγύηση μόνο για ένα χρόνο», «επιστροφή του προϊόντος μέσα σε 14 μέρες για να σας το αντικαταστήσουμε» κλπ. Αν το κατάστημα ισχυρισθεί κάτι τέτοιο, με ψυχραιμία εξηγείστε πως ο νόμος σας παρέχει τα δικαιώματα για δύο χρόνια και απειλείστε να τους καταγγείλετε.


Για περισσότερη ενημέρωση και καταγγελίες στο τηλέφωνο της Ε.Π.Κ.ΧΑΝ.: 28210 92666.

Η Πρόεδρος της Ένωσης Προστασίας Καταναλωτών Ν. Χανίων,

Ιωάννα Μελάκη


ΠΗΓΗ: http://enosikatanaloton.blogspot.com/2011/01/blog-post_06.html

http://gizmodo.com/5670812/big-brother-apple-and-the-death-of-the-program

http://www.defectivebydesign.org/macappstore

Τις τελευταίες 3 εβδομάδες, το γνωστό σε όλους μας ΠΛΑΙΣΙΟ έχει αλλάξει εντελώς την ιστοσελίδα του (http://www.plaisio.gr) από ηλεκτρονικό καταστήμα σε ιστοσελίδα εκθέσεως προϊόντων, τα οποία είναι διαθέσιμα μόνο σε συγκεκριμένα καταστήματα της αλυσίδας.

Πλέον ο επισκέπτης της ιστοσελίδος του ΠΛΑΙΣΙΟΥ περιορίζεται πάρα πολύ όσον αφορά τις επιλογές που έχει γιά διαδικτυακές αγορές ή γιά αγορές μέσω τηλεφωνικής παραγγελίας, εφ' όσον περίπου το 70-80% των προϊόντων τα οποία εκτίθενται στην ιστοσελίδα είναι διαθέσιμα μόνο σε συγκεκριμένα καταστήματα και είναι αδύνατον να αγορασθούν διαδικτυακώς ή τηλεφωνικώς.

Γνωρίζουμε ότι αρκετοί καταναλωτές είναι άκρως δυσαρεστημένοι με αυτή την ακατανόητη αλλαγή.

Είναι αδύνατον να φαντασθούμε τους λόγους που οδηγούν μία εταιρεία σαν το ΠΛΑΙΣΙΟ σε τέτοιες αυτοκαταστροφικές κινήσεις, οι οποίες πλήττουν ανεπανόρθωτα το κύρος της εταιρείας, αλλά εάν αυτό συνεχισθεί οι καταναλωτές εξ ορισμού θα στραφούν αλλού, με ότι και εάν αυτό συνεπάγεται γιά το ΠΛΑΙΣΙΟ.